Γινόμαστε καχύποπτοι; - Γκουσμπασανιώτη Ελευθερία


 

Μεγαλώνουμε και διαστάζουμε να πιστέψουμε την αλήθεια και να σκεφτούμε θετικά...Μεγαλώνουμε και μαζί μας μεγαλώνουν οι φόβοι, οι ανασφάλειες, οι σκέψεις, η μοναξιά..Αναλύουμε το κάθετι..δεν αρκούμαστε σε ότι ακούμε ή βλέπουμε...πιστευουμε ότι όλα γίνονται με κάποιο σκοπό η κίνητρο... ψάχνουμε την μυστική συνωμοσία, ψάχνουμε αιτίες..αφορμές και όχι...δεν νιώθουμε καλά...δεν έχουμε φίλους...γινόμαστε και εμείς τόσο ύποπτοι...όσο και καχύποπτοι...Δεν πιστεύουμε τις αλήθειες των άλλων και δημιουργούμε μεγαλύτερα ψέμματα για να γίνουμε πιστευτοί σε αλλους καχύποπτους... Έτσι ένας φαύλος κύκλος επιτυγχάνεται με την συμμετοχή όλων...απλά..και γίνεται καθημερινότητα κ τρόπος ζωής...

Ψάχνουμε να βρούμε το ψέμα...το μυστικό...ψάχνουμε να πείσουμε και να πειστούμε πως είμαστε πιο έξυπνοι...πως δεν θα μας κοροιδέψουν εμάς...ποιοι;;;Αυτοί στους οποίους κ εμείς έχουμε κρύψει την αλήθεια μας;;;Γιατί ο σκοπός ήταν να βρούμε την αλήθεια...και εμείς πήραμε τον δρόμο της αποδοχής των άλλων...όχι τον δικό μας...Δεν τολμήσαμε να αποδεχτούμε αυτό που είμαστε και βρήκαμε επιχειρήματα για να πείσουμε για την αψεγάδιαστη συμπεριφορά μας...όχι για όσα τολμήσαμε να θελήσουμε ή να επιλέξουμε...Γιατί έχουμε μάθει να απαιτούμε το ιδανικό..το ανύπαρκτο....να βολευόμαστε σε όσα έρθουν μόνα τους, χωρίς κόπο... να μην πιστεύουμε στο καλό..το αθώο...

Κ όμως υπάρχουν κ σήμερα άνθρωποι αγνοί...που όμως δυστυχώς λιθοβολούνται...λιθοβολούνται ως ψεύτικοι...ως δήθεν...ως εξωπραγματικοί...γιατί χαλούν και λίγο την πιάτσα...και ενοχοποιούν τους άλλους...εκείνους που προτίμησαν τον ρόλο..από την αλήθεια...Γιατί οι αγνοί άνθρωποι θα πούνε την αλήθεια χωρίς καχυποψία..θα μιλήσουν από καρδιάς...χωρίς σκοπό..με κίνητρο το καλό...την θετική σκέψη...κι ας μας πούνε πολλές φορές όσα δεν θέλουμε ή δεν αντέχουμε να ακούσουμε...

Αλήθεια έχουμε βρεθεί όλοι και στις δύο θέσεις...και στις σχέσεις μόλις συμβεί κάτι άσχημο γινόμαστε καχύποπτοι....κλεινόμαστε στο καβούκι μας ή παίζουμε ρόλο προστασίας του εαυτού μας...η όταν μας φερθούν όμορφα ψάχνουμε ψεγάδια...γιατί δεν γίνεται το πολύ καλό να ναι αληθινο....Και όλα αυτά τα κάνουμε δήθεν για να προστατεύσουμε τον εαυτό μας από το να μην γεμίσει πληγές....Και δεν είναι πληγή να κρυβόμαστε, να μην είμαστε αληθινοί, να μην εκφραζόμαστε;; Ποια είναι η μεγαλύτερη πληγή;;  Να ζήσουμε ελεύθερα ή στην φυλακή ασφαλείας που εμείς κλειδώσαμε τις καρδιές μας;;

Και τελικά γινόμαστε κ εμείς...τόσο ύποπτοι όσο κ καχύποπτοι......!!!!

Συμβουλευτική Ψυχολόγος Γκουσμπασανιώτη Ελευθερία
Πηγή

 

 


Μοιράσου:


Ίσως σε ενδιαφέρουν

 


 

Σχόλια

Υποστήριξε το Kalma με ένα Like



ή περίμενε 20 δευτερόλεπτα

Αν έχεις κάνει ήδη like, πάτησε εδώ