Ο γονεϊκός ρόλος σήμερα


 

Ελένη Αϊβαλιώτη
Ψυχολόγος - Συστημική Ψυχοθεραπεύτρια - Μέλος EFTA

Υπάρχουν οικογένειες στις οποίες οι γονείς φαίνεται να ασκούν το ρόλο τους με πολύ φυσικότητα και με μεγάλη επιτυχία και τα παιδιά τους έχουν αναπτύξει δεξιότητες που τους επιτρέπουν να αντεπεξέρχονται στις συνθήκες του περιβάλλοντός τους. Όμως οι περισσότεροι γονείς νιώθουν ανασφάλεια στη θέση του γονιού και βιώνουν έντονη ανησυχία και άγχος μπροστά στα καθημερινά προβλήματα που προκύπτουν.

Πολλοί γονείς πιστεύουν ότι είναι δουλειά τους να προστατεύουν τα παιδιά τους. Υπάρχουν βέβαια περιπτώσεις, όπου ένα παιδί είναι σημαντικά ανίκανο να αντεπεξέλθει στις καθημερινές του ανάγκες και χρειάζεται προστασία και φροντίδα. Σε φυσιολογικές όμως συνθήκες, οι καταστάσεις τις οποίες ένα παιδί δεν μπορεί να αντιμετωπίσει είναι εξαιρετικά λιγότερες απ' ότι οι γονείς πιστεύουν. Γονείς που υπερπροστατεύουν τα παιδιά τους, τα θεωρούν ανίκανα ν' αντιμετωπίσουν τη ζωή. Η συμπεριφορά τους καθρεφτίζει τη δική τους ανασφάλεια. Η υπερπροστατευτική συμπεριφορά εμποδίζει το παιδί να μεγαλώσει και διατηρεί συχνά την ψευδαίσθηση ότι ο ρόλος των γονιών είναι εξαιρετικά σημαντικός ακόμα και για απλά πράγματα που το ίδιο το παιδί μπορεί να καταφέρει.
Υπάρχουν κάποιες γενικές αρχές γονεϊκής συμπεριφοράς που συμβάλλουν προς αυτήν την κατεύθυνση.

1. Καλλιεργείστε μια υγιή ατμόσφαιρα
Για να εξασφαλίσουμε μια υγιή ατμόσφαιρα που διευκολύνει την ωρίμανση και τη συνεργασία, πρέπει ως γονείς να δεχόμαστε και να σεβόμαστε το παιδί ως ισότιμο άνθρωπο. Είναι απαραίτητο να παραδεχτούμε τις δυσκολίες και τις αδυναμίες του παιδιού μας και να το εκτιμήσουμε. Αντί να γκρινιάζουμε θα πρέπει να ενθαρρύνουμε κάθε μικρή του επιτυχία. Θα πρέπει, επίσης, να συμπεριφερθούμε με σεβασμό υπολογίζοντας τα συναισθήματα και τις απόψεις των παιδιών μας. Αντ' αυτών πολύ συχνά, μιλάμε προς τα παιδιά αντί να μιλάμε με τα παιδιά, τιμωρούμε, απειλούμε, καλοπιάνουμε. Στη δημιουργία υγιούς ατμόσφαιρας, βοηθιόμαστε αν ακόμα υιοθετήσουμε μια στάση ''συνειδητής ακοής'', δηλ., μια προσπάθεια του ακροατή να περιμένει και να επιτρέψει στο παιδί να εκφράσει τα συναισθήματά του.

2. Ενθαρρύνετε την ανεξαρτησία
Χρήσιμο είναι ο γονιός να αφήσει το παιδί του να πειραματιστεί και ν' αναπτύξει τις δυνατότητές του, δίνοντάς του έτσι το μήνυμα ότι πιστεύει στην ικανότητά του να λειτουργήσει θετικά. Το ότι αφήνουμε το παιδί να παίρνει μόνο του τις αποφάσεις του, δεν αποκλείει την καθοδήγηση εκ μέρους του γονιού. Με τη φιλική συζήτηση, ο γονιός μπορεί να βοηθήσει το παιδί ν' αναζητήσει εναλλακτικές λύσεις. Το παιδί θα μάθει να λειτουργεί θετικά όταν θα έχει την εμπειρία από τις συνέπειες των πράξεών του.

3. Αποφύγετε τον οίκτο
Όταν νιώθουμε οίκτο για ένα παιδί, αυτό υπονοεί ότι το θεωρούμε αδύναμο και στερημένο από το απαραίτητο για να αντιμετωπίσει τη ζωή του. Αυτό που χρειάζεται είναι να βοηθήσουμε το παιδί να αντιμετωπίσει τις απογοητεύσεις του, αναγνωρίζοντας τα συναισθήματά του και δίνοντας το μήνυμα ότι το καταλαβαίνουμε. Επίσης, χρειάζεται να προσέξουμε τη δική μας συμπεριφορά γιατί συχνά τα παιδιά παρατηρούν και μιμούνται αντιδράσεις.

4. Αποκτήστε θάρρος για αλλαγή
Η αλλαγή μιας συμπεριφοράς απαιτεί θάρρος και δέσμευση για να σκεφτούμε ορισμένες βασικές αρχές και να τις εφαρμόσουμε με την κατά το δυνατόν μεγαλύτερη συνέπεια. Καλό θα ήταν να ξεκινήσουμε με την αλλαγή της λιγότερο δύσκολης και προβληματικής συμπεριφοράς του παιδιού για να έχουμε αρκετές πιθανότητες ότι θα τα καταφέρουμε. Καθώς επιτυγχάνεται η αλλαγή σε έναν τομέα, συμβαίνουν αλλαγές και σε άλλους τομείς επειδή αυξάνεται η συνεργασία και η κατανόηση.

5. Μην απασχολείστε υπερβολικά με τη γνώμη των άλλων
Η υπερβολική έγνοια για τη γνώμη των άλλων είναι ένα ισχυρό εμπόδιο για την αλλαγή. Αν οι γονείς συνειδητοποιήσουν ότι αν κάποιος νιώθει αρκετά ασφαλής Δε θα έχει την ανάγκη να επικρίνει τη συμπεριφορά των άλλων, τότε θα μπορούν ευκολότερα να αγνοούν τη γνώμη των άλλων.

Ακολουθώντας κάποιες από τις βασικές αρχές που προαναφέρθηκαν, τα αποτελέσματα είναι διαφορετικά απ' αυτά που επιτυγχάνονται με τις αυταρχικές μεθόδους. Το παιδί που νιώθει ότι το παραδέχονται, το εκτιμούν, ότι είναι χρήσιμο, αναπτύσσει αισθήματα επάρκειας, υπευθυνότητας, ενδιαφέρεται να συνεργαστεί, έχει κίνητρα μάλλον ανθρωπιστικά παρά προσωπικά, γίνεται αυτάρκες και ανεξάρτητο, Δε φοβάται την αποτυχία, μπορεί να προσπαθεί ξανά και ξανά και είναι ευτυχισμένο.

Πηγή

 

 


Μοιράσου:


Ίσως σε ενδιαφέρουν

 


 

Σχόλια

Υποστήριξε το Kalma με ένα Like



ή περίμενε 20 δευτερόλεπτα

Αν έχεις κάνει ήδη like, πάτησε εδώ