Ο χρόνος και η σχέση μας μαζί του

Αν συγκρίνουμε το χρόνο ύπαρξης του πλανήτη μας και το διάστημα της δικής μας παραμονής, θα συνειδητοποιήσουμε ότι, με βάση το χρόνο που εμφανίσθηκε ο Homo Sapiens (πρόγονος μας) έχει περάσει μόλις ένα τέταρτο της ώρας (15 λεπτά) κοσμικού χρόνου. Είναι αλαζονικό να νοιώθουμε ιδιοκτήτες του.

Τα 15 αυτά λεπτά βγαίνουν μόλις χαρτογραφήσουμε την ιστορία εξέλιξης της Γης στο ημερολόγιο ενός έτους.

Την πρώτη Ιανουαρίου βάζουμε τη ”γέννηση” της Γης (4,5 δισ. χρόνια πριν.)

Τον Φεβρουάριο εμφανίζεται το πρώτο απλό βακτηρίδιο και στα τέλη Νοεμβρίου το πρώτο ψάρι. Στις 10 Δεκεμβρίου εμφανίζονται οι δεινόσαυροι και εξαφανίστηκαν στις 25.

Στις 31 Δεκεμβρίου το απόγευμα εμφανίζεται ο πρώτος αναγνωρίσιμος άνθρωπος και στις 11 και 45’ ο Homo Sapiens. O σύγχρονος άνθρωπος εμφανίζεται 50 000 χρόνια πριν, δηλαδή 5’ πριν τελειώσει ο χρόνος.

Σε αυτά τα 5 τελευταία λεπτά αυτός ο απίθανος ”τύπος” με μοναδικό του εφόδιο την φαντασία του, καταφέρνει τα εξής:

Στα 2’ λεπτά αρχίζει να ασχολείται με την γεωργία και στο 1’ λεπτό ανακαλύπτει το αλέτρι.

Στα 20” δευτερόλεπτα χρησιμοποιεί τον ατμό. Στα 10” δευτερόλεπτα τον ηλεκτρισμό. Η πρώτη πυρηνική δοκιμή γίνεται στα 5”, στα 4” δημιουργεί τον υπολογιστή, στα 3,50” προσεδαφίζεται στη Σελήνη και στο 1” δευτερόλεπτο δημιουργεί το Διαδίκτυο.

Μήπως θα μπορούσατε να προβλέψετε τι θα κάνει ο άνθρωπος στο επόμενο λεπτό κοσμικού χρόνου;

Μήπως θα μπορούσατε στο επόμενο δευτερόλεπτο;

Ότι και να φανταστείτε θα φανεί τόσο μικρό και ελάχιστο, γιατί απλά ακόμη και να πείτε ότι θα κατακτήσει τον Γαλαξία, ίσως να φανεί μικρό βήμα σε σχέση με αυτό που δυνητικά θα μπορούσε να πετύχει.

Από την άλλη, πάλι σκέπτομαι πως όλη αυτή η εξέλιξη δεν πρόκειται να έχει αντίκρισμα, όσο η συμπεριφορά μας συνεχίζεται αντιφατική .

Στρεφόμαστε ο ένας εναντίον του άλλου με την παραμικρή αφορμή .

Χρησιμοποιούμε την έννοια του θεού, για να υποτάξουμε και όχι να ενώσουμε και να αναπτύξουμε τις σχέσεις μας.

Συνεχίζουμε να αγαπάμε τα πράγματα και να χρησιμοποιούμε τους ανθρώπους, ενώ θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο.

Αδυνατούμε να ξεδιψάσουμε, χορτάσουμε, στεγάσουμε, εκπαιδεύσουμε το μισό πληθυσμό του πλανήτη και ας φτιάξαμε το τρένο που θα κινείται πιο γρήγορα από το αεροπλάνο (2019 Κίνα)

Την απάντηση έχω πια βεβαιωθεί την έδωσαν πολλοί σοφοί που πέρασαν από την ιστορία της ανθρωπότητας, ένας όμως έδωσε και τη λύση.

Ο Χοσέ Σίλβα ιδρυτής της ομώνυμης μεθόδου έλεγε το 1966 όταν την πρωτοπαρουσίαζε στο Τexas.

— Ο άνθρωπος ανέπτυξε τον αριστερό του εγκέφαλο (επιτυχία, διάκριση, ατομικότητα, ανάλυση, επί μέρους εκτίμηση, λόγο, γραφή κ.λπ.) αλλά αμέλησε να αναγνωρίσει και να ενεργοποιήσει και τις δυνατότητες και ιδιότητες του δεξιού ημισφαιρίου του εγκεφάλου (ολιστική αντίληψη, διαίσθηση, διόραση, ενότητα, φαντασία, ολοκλήρωση, αλτρουισμός, προσφορά κ.λπ.) Αυτές οι ιδιότητες του δεξιού ημισφαιρίου είναι ο πνευματικός παράγοντας, είναι η σύνδεση μας με την ”Πηγή” την Ανώτερη Ευφυΐα, χωρίς αυτόν τον παράγοντα είμαστε απλά σαν τα ζώα. Χαρακτηριστική φράση του Χοσέ Σίλβα ήταν:

”Είμαστε άνθρωποι επειδή συμμετέχουμε σε ανθρωπιστικές πράξεις και όχι επειδή έχουμε ανθρώπινη μορφή.”

Η Μέθοδος του διδάσκεται σήμερα σε 131 χώρες 48 γλώσσες και 62 Πανεπιστήμι