Ένας από τους λόγους που η ζωή μας γίνεται μερικές φορές ιδιαίτερα δύσκολη , είναι ότι έχουμε εκπαιδευτεί, συνηθίσει ή καλύτερα προγραμματιστεί με κάποιον τρόπο και έχουμε συνδέσει τα γεγονότα με κάποιες συνθήκες , πρόσωπα, δραστηριότητες, αντικείμενα, καταστάσεις και δεν μπορούμε να δεχθούμε να λείπει ένα ή περισσότερα από αυτά.

Για μερικούς, μπορεί να γίνει τόσο οδυνηρό (λόγω εξάρτησης από τα συνδεόμενα) που ολισθαίνουν στα χειρότερα παρά να προσαρμοσθούν σε μια νέα κατάσταση.

Η προσαρμοστικότητα ήταν πάντα το πλεονέκτημα του ανθρώπινου είδους ,για να επιβιώνει σε αυτόν τον ”αφιλόξενο” πλανήτη

με τόσους ορατούς και αόρατους εχθρούς.

Η προσαρμοστικότητα του δεν ήταν φυσικά άσχετη με την λειτουργία του εγκεφάλου του και την χρήση της φαντασίας του.

Έτσι με την πάροδο του χρόνου απεδείχθη ότι δεν επιζούσε ο δυνατός, ο γρήγορος, ο ανθεκτικός, ο σκληρός αλλά ο ευπροσάρμοστος.

Το ίδιο συνέβη και με τις κοινωνίες, κράτη, ομάδες ανθρώπων. Αυτοί που επέζησαν στον χρόνο , ήσαν οι περισσότερο προσανατολισμένοι στις ανάγκες της ομάδος, αλτρουιστές, υπέρμαχοι του συνόλου και λιγότερο της ατομικής διάκρισης και επικράτησης.

Είναι βέβαιο ότι όταν θα έχουμε διαφύγει τον κίνδυνο της πανδημίας , θα εκδηλωθούν πιθανά σενάρια χειραγώγησης της ανθρώπινης συμπεριφοράς , από αμετανόητους του είδους οι οποίοι θα δοκιμάσουν και ανάλογες τακτικές , όπως και στο παρελθόν , ελπίζω με περιορισμένα αποτελέσματα.

Σήμερα έχει αυξηθεί αρκετά ο αριθμός των ανθρώπων που δεν δέχονται ”αβίαστα” τις απόψεις των ΜΜΕ και των πλειοψηφιών έτσι όπως εκφράζονται , ούτε πείθονται για όλα αυτά που γίνονται για το ”καλό” μας.

Μας έχουν ξεγελάσει πολλές φορές και φυσάμε πλέον και το γιαούρτι.

Η λύση δεν θα έρθει από έξω ,γιατί απλά θα είναι επιβαλλόμενη και μόνο γι αυτό απορριπτέα. 

Για μια ακόμα φορά διαπιστώνουμε ,ότι ακολουθούμε αντίθετους δρόμους και αυτό γιατί συνεχίζουμε να κοιτάμε το δάχτυλο ενώ αυτό μας δείχνει το φεγγάρι.

Στους βασικούς νόμους της ζωής μας συνεχίζουμε να εστιαζόμαστε στις εκτροπές τους.

Β Α Σ Ι Κ Ο Ι    Ν Ο Μ Ο Ι       Τ Η Σ         Ζ Ω Η Σ

α) Υ Γ Ε Ι Α :

Εκπαιδεύουμε επιστήμονες (γιατρούς, φαρμακοποιούς, βιολόγους κ.λπ.) για να μας επαναφέρουν από, την εκτροπή (ασθένεια), ενώ θα έπρεπε να δίνουμε όλο το βάρος μας , πως να διατηρήσουμε το βασικό νόμο την υγεία μας και να μην αρρωσταίνουμε.

β) Γ Ν Ω Σ Η  —  Μ Ο Ρ Φ Ω Σ Η  —   Σ Π Ο Υ Δ Ε Σ

Θα ήταν απαραίτητο και καλύτερο να γνωρίζαμε : Πως να σκεπτόμαστε , από το Τι να σκεπτόμαστε.

Δυστυχώς σήμερα ”πνιγόμαστε” στις πληροφορίες (νοητικά σκουπίδια) αλλά λιμοκτονούμε σε πραγματική γνώση.

γ)  Π Ε Ρ Ι Β Α Λ Λ Ο Ν    —  Π Λ Α Ν Η Τ Η Σ  —  Α Ν Θ Ρ Ω Π Ο Σ

Συνεχίζουμε να πριονίζουμε το κλαδί πάνω στο οποίο καθόμαστε.

Διαχωρίζουμε τον άνθρωπο από το περιβάλλον , για να μην έχουν συνέπειες οι πράξεις μας. Φταίει το τσιγάρο και όχι ο καπνιστής.

Ο πλανήτης είναι ζωντανός οργανισμός James Lavlock (1950) και οι άνθρωποι οι εγκεφαλικοί νευρώνες του. Είναι καιρός πια να σταματήσουμε την αυτοκαταστροφική μας συμπεριφορά. Ότι είναι εναντίον του πλανήτη ,είναι αυτόματα εναντίον του  ανθρώπου και το αντίστροφο,

δ)  Α Γ Α Π Η    – Α  Λ Λ Η Λ Ε Γ Γ Υ Η 

Αγάπη με όρους , δεν είναι αγάπη.

Τα ”καλά” παιδιά , είναι προσαρμοσμένα παιδιά.

Η βοήθεια στον άνθρωπο , είναι η μόνη βοήθεια που μπορείς να δώσεις σε σένα. 

Κάνε περισσότερο καλό , από όσο δέχεσαι.

ε) Π Ν Ε Υ Μ Α Τ Ι Κ Ο Τ Η Τ Α  —  Α Ν Ω Τ Ε Ρ Η     Σ Υ Ν Ε Ι Δ Η Τ Ο Τ Η Τ Α

Το 95% των 5 μεγαλύτερων θρησκειών στον πλανήτη είναι κοινό με διαφορετικό ”περιτύλιγμα”. Αντί λοιπόν να διαφωνούμε ποιανού ο θεός, είναι ”καλύτερος”, μήπως θα ήταν προτιμότερο να αναζητήσουμε την ”θεϊκή παρέμβαση” μέσα μας , μέσω της αναγνώρισης της δημιουργικής μας φαντασίας στο κβαντικό ολογράφημα.

Ο φόβος λοιπόν της απώλειας ενισχύει την αρνητική προσδοκία και μας απομακρύνει από την πνευματική μας διάσταση..

Στην πραγματικότητα , κάθε αλλαγή προδικάζει μια εξέλιξη και αυτό με τον ένα ή άλλον τρόπο καταλήγει στο τέλος θετικό για το σύνολο. ” Ουδέν κακόν αμιγές καλού” έλεγαν και πρόγονοι μας.

Είναι μονόδρομος θα έλεγε κάποιος η θετική σκέψη , για αυτό εμείς στη Μέθοδο  S I L V A  λέμε Όλο  και Καλύτερα και εστιαζόμαστε στη θετική προσδοκία .