8 κοινοί αμυντικοί μηχανισμοί - Πώς βοηθάμε (και πληγώνουμε) την συναισθηματική μας ευημερία

8 ΚΟΙΝΟΙ ΑΜΥΝΤΙΚΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ

ΠΩΣ ΒΟΗΘΑΜΕ (ΚΑΙ ΠΛΗΓΩΝΟΥΜΕ) ΤΗΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΜΑΣ ΕΥΗΜΕΡΙΑ

Σε απέρριψαν από μια δουλειά που ήθελες. Δεν αισθάνεσαι άνετα σε ένα κοινωνικό περιβάλλον. Ένας αγχωτικός καυγάς με το σύντροφό σου.

Για πολλούς από εμάς, κάθε κατάσταση που φέρνει αβεβαιότητα προκαλεί έναν ασυνείδητο προστατευτικό μηχανισμό που μας επιτρέπει να αντιμετωπίσουμε δυσάρεστα συναισθήματα. Και βραχυπρόθεσμα, πολλοί μηχανισμοί μπορούν να είναι προσαρμοστικοί. Δεν κολλάμε. Δεν λέμε ή κάνουμε κάτι με δυνητικά επιβλαβή αποτελέσματα. Διατηρούμε τον εαυτό μας σε καλύτερη κατάσταση.

Ωστόσο, μακροπρόθεσμα, το αποτέλεσμα είναι στην πραγματικότητα το αντίθετο, καθώς η συνήθεια στη χρήση των μηχανισμών άμυνας μπορεί να μειώσει ουσιαστικά την αποτελεσματικότητα της συναισθηματικής επεξεργασίας. Γι' αυτό είναι κλειδί το να έχουμε περισσότερη επίγνωση των προσωπικών μας τάσεων. Ζείτε σε κατάσταση άρνησης, όταν μαθαίνετε άσχημα νέα; Βρίσκετε συνεχώς δικαιολογίες για τη συμπεριφορά σας;

Μπορεί να μην απελευθερωθείτε ποτέ από τους μηχανισμούς άμυνας σας. Σκεφτείτε τους ως ενσύρματους στο σύστημά σας. Αλλά με περισσότερη αυτογνωσία, μπορείτε να καταλάβετε πώς σας βοηθούν και πώς σας πληγώνουν, και πώς να φροντίσετε πραγματικά την συναισθηματική σας ευεξία.

Ρίξτε μια ματιά σε μερικούς από τους πιο κοινούς μηχανισμούς άμυνας:

ΑΡΝΗΣΗ

Όταν μια κατάσταση ή ένα γεγονός είναι πολύ μεγάλο για να το χειριστούμε, μπορούμε απλά να αρνηθούμε να το ζήσουμε. Με το να αρνούμαστε την πραγματικότητα, ουσιαστικά προστατεύουμε τον εαυτό μας από το να πρέπει να αντιμετωπίσουμε και να ασχοληθούμε με τις δυσάρεστες συνέπειες και τον πόνο που συνοδεύει την αποδοχή. Αν πούμε: «Είμαι απλά ένας κοινωνικός πότης», ή ότι «κάθε ζευγάρι τελικά χάνει το ρομαντισμό», για παράδειγμα, χρησιμοποιείτε την άρνηση ως μηχανισμό άμυνας. Και ενώ αυτό μπορεί να ανακουφίσει οποιαδήποτε βραχυπρόθεσμο πόνο, μακροπρόθεσμα, η άρνηση μπορεί να σας αποτρέψει από την παραγωγή θετικών αλλαγών και μπορεί να έχει δυνητικά καταστροφικές συνέπειες.

ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Υπάρχει μια λεπτή γραμμή μεταξύ της άρνησης και της καταστολής. Αλλά ενώ η άρνηση συνεπάγεται την απόλυτη άρνηση να δεχτούμε μια δεδομένη πραγματικότητα, η καταστολή περιλαμβάνει το να ξεχνάμε εντελώς την εμπειρία συνολικά. Με την καταστολή, το μυαλό μας παίρνει την απόφαση να θάψει την ανάμνηση στο υποσυνείδητο, αποτρέποντας έτσι επώδυνες, ενοχλητικές ή επικίνδυνες σκέψεις από το να εισέλθουν στη συνειδητότητά μας. Αυτό συμβαίνει συχνά με την παιδική κακοποίηση ή άλλες τραυματικές εμπειρίες που συνέβησαν νωρίς στην ανάπτυξή μας. Ενώ η καταστολή, σαν άρνηση, μπορεί να εξυπηρετήσει άμεσα τους σκοπούς, αν τελικά δεν επεξεργαστούμε και δεν αντιμετωπίσουμε την εμπειρία, μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες αργότερα.

ΜΕΤΑΤΟΠΙΣΗ

Σας έχει συμβεί ποτέ μετά από μια αγχωτική μέρα στη δουλειά, να πηγαίνετε στο σπίτι και να ξεσπάτε πάνω στους αγαπημένους σας; Ή μετά από έναν καυγά με τον σύντροφό σας, στη συνέχεια, να πήρατε το αυτοκίνητό σας και να χάνατε την υπομονή σας με κάθε οδηγό στο δρόμο;

Με την μετατόπιση, μεταφέρουμε τα συναισθήματά μας από το πρόσωπο που είναι ο λόγος της απογοήτευσης μας σε κάποιον ή κάτι άλλο εξ ολοκλήρου. Υποσυνείδητα, πιστεύουμε ότι το να αντιμετωπίσουμε την πηγή των συναισθημάτων μας μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνο ή ριψοκίνδυνο. Έτσι, μετατοπίζουμε την εστίαση προς ένα στόχο ή μια κατάσταση που είναι λιγότερο εκφοβιστική ή επικίνδυνη. Ενώ η μετατόπιση μπορεί να μας προστατεύσει από το να χάσουμε τη δουλειά μας, καίγοντας μια γέφυρα, ή να πούμε ή να κάνουμε κάτι που θα μπορούσε να προκαλέσει μια ανεπανόρθωτη βλάβη, δεν μας βοηθάει όμως να χειριστούμε τα συναισθήματα που βιώνουμε, και καταλήγουμε επίσης να πληγώνουμε κάποιον εντελώς αθώα.

ΠΡΟΒΟΛΗ

Φανταστείτε ότι βρίσκεστε σε μια κατάσταση όπου αισθάνεστε σαν το ψάρι έξω από το νερό. Νιώθετε άβολα και λίγο ανήσυχοι. Αρχίζετε να βλέπετε ότι οι άλλοι σας κοιτάζουν επίμονα, με αυτό που αντιλαμβάνεστε ως μια επικριτική ματιά. Δεν λένε ή κάνουν τίποτα που να είναι αντικειμενικά αρνητικό, αλλά η ανασφάλεια σας, σας κάνει να προβάλετε τα συναισθήματά σας στους άλλους.

Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε βρεθεί σε μια κατάσταση στην οποία έχουμε προβάλει τα συναισθήματά μας, τις ελλείψεις ή μη αποδεκτά ερεθίσματα σε άλλους. Και ο λόγος που το κάνουμε αυτό είναι γιατί το να αναγνωρίσουμε τη συγκεκριμένη ποιότητα στον εαυτό μας θα μας προκαλέσει πόνο και τη δυστυχία. Ενώ η προβολή μπορεί να λειτουργήσει με θετικό τρόπο, όταν προβάλλουμε τα συναισθήματα της αγάπης, της εμπιστοσύνης και φροντίδας στους άλλους, όταν μας επηρεάζει με αρνητικό τρόπο, ενισχύει το στρες και το άγχος και μας αποτρέπει από το να ασχοληθούμε με τη ρίζα των συναισθημάτων μας.

ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ (REACTION FORMATION)

Με τον σχηματισμό αντίδρασης, πάμε πέρα από την άρνηση και συμπεριφέρόμαστε με τον αντίθετο τρόπο απ’ ότι σκεφτόμαστε ή αισθανόμαστε. Συνήθως, ο σχηματισμός αντίδρασης χαρακτηρίζεται από μια κραυγαλέα επίδειξη. Για παράδειγμα, ο άνθρωπος που κηρύττει την περιφρόνησή του για την ομοφυλοφιλία ανοικτά μπορεί να δείχνει την άμυνά του ενάντια στα δικά του ομοφυλοφιλικά συναισθήματά.

ΟΠΙΣΘΟΔΡΟΜΗΣΗ

Σε περιόδους στρες, μπορείτε να διαπιστώσετε ότι η συμπεριφορά σας γίνεται πιο παιδιάστικη. Αυτό είναι γνωστό ως οπισθοδρόμηση. Με την οπισθοδρόμηση, επανερχόμαστε σε ένα προηγούμενο επίπεδο ανάπτυξης και σε νωρίτερες, λιγότερο απαιτητικές συμπεριφορές, ως ένα τρόπο να προστατευτούμε από το να αντιμετωπίσουμε την πραγματική κατάσταση. Φανταστείτε, για παράδειγμα, να έχετε μια διαφωνία με το σύντροφό σας, και αντί να χρησιμοποιήσετε τα κατάλληλα επιχειρήματα για την επίλυση της σύγκρουσης, να βγείτε από το δωμάτιο χτυπώντας με δύναμη την πόρτα, αφήνοντας τον σύντροφό σας στα κρύα του λουτρού. Το πρόβλημα με την οπισθοδρόμηση είναι ότι μπορεί να μετανιώσετε που αφήσατε την παιδιάστικη συμπεριφορά σας να γίνει αυτοκαταστροφική. Και αυτό μπορεί τελικά να προκαλέσει ακόμη περισσότερα προβλήματα από όσα είχατε στην αρχή.

ΟΡΘΟΛΟΓΙΚΗ ΕΞΗΓΗΣΗ

Σε απλούς όρους, ο εξορθολογισμός συμβαίνει όταν προσπαθείτε να εξηγήσετε την κακή συμπεριφορά σας. Σκεφτείτε, για παράδειγμα, ότι έχετε μια παράλογα οργισμένη αντίδραση σε μια κατάσταση μπροστά σε κάποιον που σας αρέσει και θέλετε να σας σέβεται. Στη συνέχεια, για να προσπαθήσετε να δικαιολογήσετε τη συμπεριφορά σας, κατηγορείτε κάποιον άλλο ότι σας προκάλεσε. Ακόμη και αν αυτό μπορεί να είναι αλήθεια, δεν είναι η πραγματική αιτία για το ξέσπασμα σας, είναι μια δικαιολογία. Ο εξορθολογισμός είναι ένας ιδιαίτερα κοινός μηχανισμός για όσους έχουν πιο ευαίσθητο εγώ.

ΕΞΑΧΝΩΣΗ;- ΕΞΑΫΛΩΣΗ;- ΕΞΑΤΜΙΣΗ; (SUBLIMATION)

Η εξάχνωση συμβαίνει όταν μεταμορφώνουμε τα συναισθήματα σύγκρουσης, τις ανικανοποίητες επιθυμίες ή τα μη αποδεκτά ερεθίσματα σε παραγωγικές διεξόδους. Είναι η κατάσταση όπου μετά από μια αγχωτική μέρα στη δουλειά, πάμε για τρέξιμο έτσι ώστε να ηρεμήσουμε. Ή μετά από έναν τσακωμό με το σύντροφό μας, κατευθύνουμε την ενέργειά μας στο γράψιμο μουσικής. Όταν χρησιμοποιείται για να χειριστούμε μια κατάσταση που δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα άλλο, η εξάχνωση είναι στην πραγματικότητα μια θετική μορφή άμυνας. Αλλά όταν χρησιμοποιείται τακτικά για να αποφευχθεί η αντιμετώπιση ενός θέματος που πρέπει να επιλυθεί για να προχωρήσουμε προς τα εμπρός, μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις.

https://www.tonyrobbins.com/mind-meaning/8-common-defense-mechanisms/