Η επιστήμη εξηγεί γιατί έχουμε την τάση να σαμποτάρουμε ακούσια τους στόχους μας

Η επιστήμη εξηγεί γιατί έχουμε την τάση να σαμποτάρουμε ακούσια τους στόχους μας

από Melissa CHU

Οι άνθρωποι είναι έξυπνα όντα. Σκεφτήκαμε τα διαστημικά ταξίδια, την πενικιλίνη, και το διαδίκτυο. Έχουμε διανύσει πολύ δρόμο τα τελευταία εκατό χρόνια και θεωρούμε τους εαυτούς μας τα πιο ευφυή όντα του πλανήτη. Παρόλα αυτά, παίρνουμε παράλογες αποφάσεις κάθε ημέρα.

Προτιμούμε να μείνουμε σε μια δουλειά όπου είμαστε δυσαρεστημένοι από το να επιδιώξουμε κάτι άλλο. Δεν αρχίζουμε να εργαζόμαστε για ένα έργο για μήνες έως ότου μένουν μόνο λίγες μέρες. Κάνουμε πράγματα που κατά πάσα πιθανότητα θα τα μετανιώσουμε στην πορεία ... οπότε γιατί τα κάνουμε;

Δεν έχουμε τόσο τον έλεγχο όσο νομίζουμε

Μας αρέσει να πιστεύουμε ότι είμαστε λογικοί και ορθολογικοί σχετικά με τις αποφάσεις μας. Αν προκύψει ένα πρόβλημα, σκεφτόμαστε κάθε βήμα προσεκτικά και να βρίσκουμε έναν τρόπο για την επίλυσή του. Αυτό μπορεί να είναι αλήθεια μερικές φορές, αλλά τις περισσότερες φορές δεν είναι, πολλές φορές δρούμε πρώτα, και σκεφτόμαστε αργότερα.

Ως αποτέλεσμα, εκτελούμε πρώτα μια ενέργεια, και στη συνέχεια βρίσκουμε έναν τρόπο να βγάζει λογικά νόημα αυτό που κάναμε. Αυτό είναι γνωστό ως η αρχή της στάσης που ακολουθεί την συμπεριφορά.

Μια ομάδα συμμετεχόντων σε μια μελέτη κλήθηκαν να κρατήσουν ένα μολύβι ανάμεσα στα δόντια τους, καθώς παρακολουθούσαν κινούμενα σχέδια, πράγμα που τους ανάγκασε να χαμογελούν. Από μια άλλη ομάδα ζητήθηκε να κρατήσουν το μολύβι ανάμεσα στα χείλη τους, χωρίς να αγγίξουν τα δόντια, προκαλώντας τους να αποδοκιμάζουν καθώς παρακολουθούσαν κινούμενα σχέδια. Ως αποτέλεσμα, οι συμμετέχοντες που χαμογελούσαν αντιλαμβάνονταν τα κινούμενα σχέδια ως πιο αστεία από εκείνους που αναγκάζονταν να είναι συνοφρυωμένοι

Στην πραγματική ζωή, η αρχή της στάσης-συμπεριφοράς οδηγεί σε μεγαλύτερες επιπτώσεις. Ακόμα και αν πραγματικά θέλουμε να κάνουμε κάτι, οι εξωτερικές περιστάσεις ή τα συναισθήματά μας μας ξεπερνούν, προκαλώντας μας να δημιουργήσουμε λόγους για τις αποφάσεις μας.

Για παράδειγμα, μπορείτε να:

• Μην γραφτείτε στο σχολείο των ονείρων σας εξαιτίας του φόβου της απόρριψης και να πειτε, "εγώ δεν ήθελα πραγματικά να πάω εκεί ούτως ή άλλως".

• Μην πάρετε άδεια από την εργασία σας για να ταξιδέψετε, και στη συνέχειανα πείτε ότι δεν υπήρχε καμία ανάγκη να επισκεφτείτε οποιοδήποτε άλλο μέρος.

• Να φτάσετε στα όρια την πιστωτική σας κάρτα σε ένα ξεφάντωμα αγορών και να καθησυχάσετε τον εαυτό σας λέγοντας ότι υπήρχαν πολλές καλές ευκαιρίες στο εμπορικό κέντρο.

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, κάνουμε πράγματα για να αισθανθούμε καλύτερα βραχυπρόθεσμα χωρίς να λαμβάνουμε πλήρως υπόψη τις μακροπρόθεσμες συνέπειες. Μπορεί να μετανιώσουμε τις επιλογές μας στην πορεία, αλλά δεδομένου ότι είμαστε μια χαρά τώρα, υπάρχει μικρό κίνητρο για τη μακροπρόθεσμη σκέψη.

Φαίνεται ανόητο τώρα να δούμε το σκεπτικό πίσω από τις κακές επιλογές. Είναι σαν να έχουμε διαφορετικές προσωπικότητες μέσα μας που διεξάγουν έναν πόλεμο, τραβώντας μας σε διαφορετικές κατευθύνσεις. Κατά μία έννοια, αυτό είναι ακριβώς που συμβαίνει.

Τα τρία δίκτυα του εγκεφάλου

Οι άνθρωποι έχουν τρία ξεχωριστά τμήματα του εγκεφάλου που δρουν πολύ διαφορετικά το ένα από το άλλο. Μέσα από το πέρασμα πάρα πολλών ετών, ένα νεότερο εγκεφαλικό στρώμα αναπτύχθηκε πάνω από το παλαιότερο τμήμα για να σχηματίσει τον σύγχρονο ανθρώπινο εγκέφαλο. Το πρώτο στρώμα, γνωστό ως βασικά γάγγλια ή «ερπετοειδής εγκέφαλος», είναι το παλαιότερο από τα τρία. Επικεντρώνεται στην επιβίωση, όπως η τροφή, την αναπαραγωγή, και την αποφυγή της απειλής.

Ο μεταιχμιακός εγκέφαλος (Λιμπικό σύστημα) εμφανίστηκε μετά, και επικεντρώνεται στις συναισθηματικές αντιδράσεις μας. Ο μεταιχμιακός εγκέφαλος μας αναγκάζει να κάνουμε γρήγορες κρίσεις βασισμένες στις εμπειρίες του παρελθόντος και σε αναμνήσεις. Ενώ αυτά τα συναισθήματα και οι αντιδράσεις μπορεί να μας προστατεύσουν, μπορούν επίσης να είναι άδικοι δικαστές.

Τέλος, ο νεο-φλοιός είναι το νεότερο τμήμα του εγκεφάλου. Επικεντρώνεται σε σύνθετες δεξιότητες όπως η λογική σκέψη, η δημιουργικότητα και οι γλώσσες. Αυτός είναι υπέυθυνος κυρίως για τις προόδους του πολιτισμού. Είναι αυτό το τμήμα του εγκεφάλου που μας διαχωρίζει από τα ζώα.

Αυτά τα τρία στρώματα επικοινωνούν μεταξύ τους και επηρεάζουν τις σκέψεις και τις αποφάσεις μας. Δυστυχώς, τα παλαιότερα, ισχυρά τμήματα του εγκεφάλου μας μπορεί να λειτουργήσουν εναντίον σε ότι είναι καλύτερο για εμάς.

Πώς το μυαλό σας παίρνει αποφάσεις

Μόλις μια κατάσταση εμφανίζεται, τα τρία μέρη του εγκεφάλου μας προσπαθούν να επιλύσουν το ζήτημα με διαφορετικούς τρόπους. Για παράδειγμα, ας υποθέσουμε ότι μπαίνετε σε ένα δωμάτιο και βλέπετε ένα λαχταριστό σουφλέ σοκολάτας. Αρχίζουν να σας τρέχουν τα σάλια. Ο ερπετοειδής εγκέφαλός σας βλέπει φαί, ενώ ο μεταιχμιακός εγκέφαλός σας φαντάζεται πόσο νόστιμο θα ήταν.

Από την άλλη πλευρά, ο ορθολογικός νεοφλοιός σας βλέπει το παχυντικό κέικ και λέει, "Περίμενε ένα λεπτό. Υποτίθεται ότι πρέπει να προσέχω το βάρος μου. Και εκτός αυτού, απόψε θα πάω στην Τζέιν, όπου θα υπάρχει πολύ φαγητό και επιδόρπια. "

Πριν από το σύγχρονο πολιτισμό, το να τρώς οτιδήποτε φαγητό βρισκόταν μπροστά σου ήταν ίσως μια σοφή απόφαση, δεδομένου ότι ποτέ δεν ήξερες πότε θα είναι το επόμενο γεύμα. Σήμερα όμως, τρώγοντας ό, τι βλέπετε οδηγεί σε προβλήματα με το βάρος και την υγεία.

Άρα, ποιο μέρος του εγκεφάλου μας κερδίζει στο τέλος;

Εξαρτάται από το σενάριο. Έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Πρίνστον καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι παρορμητικές επιλογές συμβαίνουν όταν το συναισθηματικό μέρος του εγκεφάλου θριαμβεύει πάνω στο λογικό τμήμα. Όταν οι άνθρωποι φτάνουν πολύ κοντά στην απόκτηση μιας ανταμοιβής, το συναισθηματικό τμήμα του εγκεφάλου τους αναλαμβάνει. Έτσι, αν ένα σουφλέ σοκολάτας σας κοιτάζει επίμονα, τα πράγματα γίνονται δύσκολα.

«Ο συναισθηματικός μας εγκέφαλος δυσκολεύεται να φανταστεί το μέλλον, ενώ ο λογικός μας εγκέφαλός βλέπει σαφώς τις μελλοντικές συνέπειες των σημερινών δράσεων μας", λέει ο Laibson στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. «Ο συναισθηματικός μας εγκέφαλος θέλει να ξετινάξει την πιστωτική μας κάρτα, να παραγγείλει επιδόρπιο, και να καπνίσει ένα τσιγάρο. Ο λογικός μας εγκέφαλος ξέρει ότι πρέπει να αποθηκεύσει για συνταξιοδότηση, να πάει για περπάτημα και να σταματήσει το κάπνισμα. "

Όταν βλέπουμε, αγγίζουμε, ή μυρίζουμε κάτι που πραγματικά θέλουμε, ο πειρασμός είναι πάρα πολύ μεγάλος για να αντισταθούμε. Δρούμε αυθόρμητα γιατί η ντοπαμίνη στον εγκέφαλό μας ανεβαίνει στα ουμεε﷽﷽﷽﷽﷽γκέφαλός μας - βαβαιοθεΙΚΗ ΜΑΣ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣύψη. Όταν ο εγκέφαλός μας ηρεμήσει μετά, όμως, καταλήγουμε να νιώθουμε λύπη για τις πράξεις μας.

Κάντε ειρήνη σε καιρό πολέμου

Με όλους αυτούς τους πειρασμούς, φαίνεται όπως εσείς και εγώ είμαστε καταδικασμένοι να τρώμε ό, τι βλέπουμε, να αποφεύγουμε τις ευκαιρίες, και να ξοδέυουμε αφειδώς έξω από τον προϋπολογισμό μας. Τι ελπίδα έχουμε, αν οι εγκέφαλοί μας εργάζεται εναντίον μας;

Μην απελπίζεστε ακόμα. Υπάρχουν καλά νέα. Πρώτον, γινόμαστε σοφότεροι καθώς μεγαλώνουμε. Ο φλοιός μας μας βοηθά να καθυστερήσουμε την ικανοποίηση υπέρ της μακροπρόθεσμης ανταμοιβής. Στα παιδιά, αυτό το μέρος του εγκεφάλου δεν είναι αρκετά ανεπτυγμένο, με αποτέλεσμα τα παιδιά να δυσκολεύονται ακόμα περισσότερο να αντισταθούν στους πειρασμούς από ό, τι οι ενήλικες.

Όταν περνάμε τα εφηβικά και ενήλικα χρόνια μας, ο φλοιός μας αναπτύσσεται και ωριμάζει, και μπορεί στη συνέχεια να επικοινωνεί καλύτερα με τα άλλα μέρη του εγκεφάλου μας. Αν και αυτό είναι μια βελτίωση, είμαστε ακόμα ευάλωτοι μπροστα σε ένα πειρασμό.

Έτσι, εδώ είναι μερικές μέθοδοι που έχω χρησιμοποιήσει για να βοηθήσω το μυαλό μου να κάνει ό, τι είναι καλύτερο για μένα μακροπρόθεσμα:

1. Διαχειριστείτε το περιβάλλον σας.

Έχω παρατηρήσει ότι οι επιθυμίες (πόθοι) ενεργοποιούνται πιο συχνά όταν βλέπω ένα αντικείμενο. το μυαλό μου τότε σκέφτεται, "θέλω αυτό!» Από τότε που τοποθέτησα πιο υγιεινά σνακ και φαγητό γύρω μου, δεν χρειάζεται να δαπανώ ενέργεια προσπαθώντας να αντισταθώ στον πειρασμό.

Η διαχείρηση του περιβάλλοντός σας, λειτουργεί και όταν θέλετε να επιτύχετε ένα σημαντικό στόχο. Διαμορφώστε τον χώρο γύρω σας με τρόπους που να διευκολύνουν προς την κατευθυνση των στόχων σας.

2. Φροντίστε τις βασικές σας ανάγκες.

Εάν είναι δυνατόν, βρείτε τρόπους να συνεργαστείτε με τον ερπετοειδή και τον λιμπικό εγκέφαλό σας, όχι εναντίον τους. Ακόμη και αν τα παλαιότερα τμήματα του εγκεφάλου σας δεν λειτουργούν πάντα προς το συμφέρον σας, αυτό δεν σημαίνει ότι είναι κακά. Ο καλύτερος τρόπος για να φροντίσετε τις ανάγκες τους είναι να διατηρείτε τα επίπεδα της ενέργειας σας.

Αισθάνεστε κόπωση; Πάρτε έναν υπνάκο ή ξεκουραστείτε. Διαμαρτύρεται το στομάχι σας; Τρώτε ισορροπημένα γεύματα όλη την ημέρα. Όταν δεν έχετε φροντίσει τα επίπεδα της ενέργειας σας, τότε η διάθεσή σας πέφτει και η ικανότητα της λογικής σας σκέψης επιδεινώνεται. Όπως έχω αναφέρει σε άρθρο μου σχετικά με την αναπνοή για την ανακούφιση από το στρες και το άγχος, το να δίνετε προσοχή στο πώς συμπεριφέρεστε είναι το πρώτο βήμα για τη φροντίδα του εαυτού σας.

3. Συνδέστε το συναίσθημα με τους στόχους σας.

Τα συναισθήματά μας μπορούν εύκολα να εξουδετερώσουν οποιεσδήποτε δεξιότητες λογικής που έχουμε. Έτσι, εάν θέλετε πραγματικά να αρχίσετε να δημιουργείτε μια συνήθεια, τότε συνδέστε την με ένα συναίσθημα. Για παράδειγμα, αν ξεχνάτε να χρησιμοποιείτε οδοντικό νήμα για τα δόντια σας, βάλτε ένα σημάδι που να σας υπενθυμίζει ότι οι κουφάλες είναι επώδυνες.

Από την άλλη πλευρά, αν σας είναι δύσκολο να εργαστείτε για ένα στόχο, βρείτε τρόπους για να κάνετε την διαδικασία συναρπαστική.

4. Απλά κάντε το.

Όταν αισθανόμαστε νευρικοί ή φοβισμένοι να κάνουμε κάτι, συχνά προσπαθούμε να πείσουμε τον εαυτό μας να αποκτήσει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Ενώ αυτή η μέθοδος βοηθά στην ενίσχυση έως και την αυτοεκτίμησή μας, έρχεται ένα σημείο, που το μόνο που μένει να κάνετε είναι να πηδήξετε.

Στην περίπτωσή μου, ένιωθα νευρικότητα σχετικά με την αποστολή μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σε αγνώστους. Προσπάθησα να εκλογικεύσω τους φόβους μου σχετικά με το γιατί δεν θα ήταν τόσο κακό. Αλλά τελικά, απλά έπρεπε να προχωρήσω και να το κάνω. Τώρα, δεν με πειράζει να στέλνω μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, στην πραγματικότητα έχω αρχίσει να το βλέπω ως μια διασκεδαστική διαδικασία.

Οι αποφάσεις μας συχνά καθοδηγούνται από παράγοντες εκτός της λογικής και της ορθολογικής σκέψης. Οι περισπασμοι και τα συναισθήματα μπορούν να μας οδηγήσουν μακριά από εκεί που θέλουμε να πάμε. Αλλά αν μπορείτε να βρείτε τρόπους για να κάνετε τα μέρη του εγκεφάλου σας να συνεργάζονται και να συμπεριφέρονται σύμφωνα με τους στόχους σας, τότε είστε στο σωστό δρόμο.

http://www.lifehack.org/392764/science-explains-why-we-tend-to-unintentionally-sabotage-our-goals