Τέσσερα βήματα για να σταματήσετε τον εσωτερικό σας κριτή

**Τέσσερα βήματα για να σταματήσετε τον εσωτερικό σας κριτή **

Όσο και αν νομίζουμε ότι έχουμε δεσμευτεί να αλλάξουμε, ο νους μας είναι υποσυνείδητα εστιασμένος να παραμένουμε ίδιοι.

Σύμφωνα με τους μελετητές του Χάρβαρντ Ρόμπερτ Kegan και Lisa Laskow Lahey, το μυαλό μας έχει παρόμοιες άμυνες με το σώμα μας. Αντιμετωπίζοντας μια αλλαγή, ο καθένας από εμάς έχει κάτι σαν ένα ψυχολογικό ανοσοποιητικό σύστημα που λειτουργεί για να διατηρήσει την ομοιόσταση στον τρόπο που σκεφτόμαστε, αισθανόμαστε και συμπεριφερόμαστε. Προσπαθήστε να διαταράξετε τα συνήθη μοτίβα σας, και θα επιτεθεί στην αλλαγή, όπως τα λευκά κύτταρα του αίματος επιτίθονται στους ιούς.

ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΤΟ ΝΟΗΤΙΚΟ ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑ

Έχω παρατηρήσει ότι ένας από τους τρόπους που εμφανίζεται αυτή η νοητική αυτοανοσία είναι υπό τη μορφή ενός εσωτερικού κριτικού, αυτή η επικριτική φωνή που αξιολογεί την αξία μας και μας συγκρίνει με τους άλλους. Υπονομεύει κάθε στοιχειώδη προσπάθεια προς το στόχο μας. " Ποτέ δεν Θα μοιάσεις με αυτήν", ψιθυρίζει όταν ξεκινάμε το γυμναστήριο.

Μερικές φορές, ο εσωτερικός μας κριτής αλλάζει κρυφά τη στρατηγική του και μας νανουρίζει σε εφησυχασμό με έπαινο: " Τα πήγες τόσο καλά στη χθεσινή συνεδρίαση Κάνε ένα διάλειμμα σήμερα" ή "Καλύτερα που τα παράτησες. Δεν την χρειαζόσουν καν αυτήν την αλλαγή".

Ακριβώς όπως ένα άτομο που πάσχει από ένα αυτοάνοσο νόσημα χρειάζεται ένα ανοσοκατασταλτικό, ο εσωτερικός κριτής χρειάζεται ένα ψυχολογικό αντίδοτο. Σχεδόν 20 χρόνια μετά την έκδοσή του, το 1998, το βιβλίο του συγγραφέα Βύρων Μπράουν, “Ψυχή χωρίς ντροπή”, είναι ακόμα εξίσου χρήσιμο για να απαλλάξουμε τους εαυτούς μας από τον εσωτερικό κριτή. Εδώ είναι μια προσαρμοσμένη έκδοση της διαδικασίας των τεσσάρων βημάτων του Μπράουν για την αναγνώριση αυτών των άμυνων κατά την αλλαγή των συνηθειών και πως τελικά να τις ξεπεράσουμε.

1. ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕ ΟΤΙ ΔΕΧΕΣΑΙ ΕΠΙΘΕΣΗ

Ο εσωτερικός κριτικός μπορεί να είναι τόσο κοντά ψυχολογικά ώστε να μην γνωρίζεις καν ότι είναι εκεί. Ο εντοπισμός του χρειάζεται επαγρύπνηση και εξάσκηση. Άρχισε να παρατηρείς κάθε φορά που αισθάνεσαι την ανάγκη να δικαιολογήσεις τον εαυτό σου και κάθε φορά που αισθάνεσαι ντροπή, φόβο ή την ήττα. Απλά και μόνο αναγνωρίζοντας ότι είσαι κάτω από επίθεση μπορεί να σε βοηθήσει να αρχίσεις να ανακτάς κάποια δύναμη.

2. ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ

Του κριτικού του αρέσει να ανασύρει τις πεποιθήσεις που έχουμε εσωτερικεύσει, συνήθως από τη νεαρή μας ηλικία, και η διασαφήνιση της φύσης και της προέλευσης της κριτικής μπορεί να χαλαρώσει τον κλοιό του. Ποιά είναι η φύση του μηνύματος; Σαν ποιόν ακούγεται αυτό; Μπορεί να έχεις ακόμη και μια "αχα" στιγμή όπως, "Ο πατέρας μου με αποδοκίμαζε με αυτόν τον τρόπο, όταν δεν τα κατάφερνα σε κάτι. Είναι σαν να είναι εδώ αυτή τη στιγμή με τα μάτια του στραμένα πάνω μου"

3. ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΟΥ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ

Οι άνθρωποι που πάσχουν από αυτοάνοσα νοσήματα δεν επωφελούνται από τη σκέψη, ή έχουν συμπόνια για τα υπερδραστήρια λευκά κύτταρα του αίματος τους. Θα πρέπει να λάβουν μέτρα για να σταματήσουν την επίθεση και αυτό ακριβώς πρέπει να κάνουν και με τον εσωτερικό τους επικριτή. Μόλις αναγνωρίσεις και να εντοπίσεις την επίθεση, να υπερασπιστείς τον εαυτό σου. Ξεκίνα με σύντομες, ισχυρές δηλώσεις όπως, "Κάνε πίσω! " Ή "Σταμάτα να ανακατεύεσαι με τους στόχους μου!" Μπορείς να τα πείς σιωπηλά μέσα στο κεφάλι σου, αλλά αν είσαι κάπου που κανείς δεν θα σε ακούσει, φωναξέ το!

Μια πρόσφατη έρευνα του Δρ Amy Cuddy δείχνει ότι η γλώσσα του σώματος μπορεί επίσης να σε βοηθήσει να τοποθετήσεις μια άμυνα εναντίον στην αυτο-αμφιβολία. Η στάση όχι μόνο επηρεάζει τον τρόπο που οι άλλοι μας βλέπουν, αλλά και τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε και βιώνουμε τον εαυτό μας. Υπάρχουν αποδείξεις ότι η "στάση δύναμης" - μια επεκτατική, ανοικτή στάση- μπορεί να αυξήσει την τεστοστερόνη, να μειώσει την κορτιζόλη, την ορμόνη του στρες, και να οδηγήσει σε μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Ο εσωτερικός σας κριτικός συνήθως θα ξεφουσκώσει ή θα καταρεύσει και θα σε αφήσει ήσυχο. Σήκω πάνω και κούνησε τα χέρια και τα πόδια σου όπως νομίζεις πιο σωστά. Αν είσαι σε μια κατάσταση όπου θα πρέπει να μείνεις καθιστός, μπορείς να ισιώσεις τη σπονδυλική σου στήλη, να κουνήσεις τους ώμους σου, τα γόνατά σου, ή να κάνεις κάποια άλλη κίνηση που να σου δίνει χώρο αντί να είσαι καμπουριασμένος και να νιώθεις μικρός.

4. ΝΑ ΑΠΕΜΠΛΑΚΕΙΣ

Σύμφωνα με τον Μπράουν, "Η απεμπλοκή από την αυτο-κριτική γίνεται ειδικά έτσι ώστε να μπορείς να είσαι σε μια θέση μεγαλύτερης αυτο-αλήθειας. Έχοντας υπερασπιστεί τον εαυτό σου ενάντια στον κριτή σου, έχεις το χώρο και την ασφάλεια για να είσαι παρών στην εμπειρία σου, χωρίς απόρριψη, προκατάληψη, ή ευθύνες. " Καθαρίζοντας αυτό το σκοτεινό σύννεφο της ντροπής και της αυτο-αμφιβολίας σου, σου επιτρέπει να εξετάσεις την περίπτωσή σου πιο αντικειμενικά. Ίσως να απέτυχες παταγωδώς στο στόχο σου για σήμερα, αλλά και τι έγινε; Μπορείς να δοκιμάσεις και πάλι αύριο. Ίσως ακόμη και να ανακαλύψεις ότι τα πας αρκετά καλά τελικά.

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ο εσωτερικός κριτικός είναι ένας συγκεκαλυμμένος σύμμαχος με τις καλύτερες προθέσεις. Αυτό είναι αλήθεια, με την έννοια ότι είναι μέρος του ψυχολογικού ανοσοποιητικού μας συστήματος, που εργάζεται για τη διατήρηση του status quo και για να μας προσφέρει καταφύγιο από τους κινδύνους της αλλαγής. Αλλά όταν πρόκειται να κάνεις τις πραγματικά σημαντικές αλλαγές, αυτές που έχουν τη μεγαλύτερη σημασία για την υγεία σου, τις σχέσεις σου και την επιτυχία σου, ο εσωτερικός κριτικός σου δεν είναι φίλος σου.

http://www.fastcompany.com/3056016/how-to-be-a-success-at-everything/four-steps-for-shutting-up-your-inner-critic